20 ژوئن

مفاهیم بازاریابی: داد و ستد و رابطه

داد و ستد و رابطه

“داد و ستد” یا “Exchange” عبارت است از عملی که در ازای دادن چیزی، چیز مطلوب دیگری بدست آید. افراد نباید همه مهارتهای لازم برای تولید تمام چیزهایی را که لازم دارند، داشته باشند. آنها می توانند بر آنچه مهارت دارند تکیه نمایند، چیزهایی را بسازند و با رفع نیازهای دیگران از طریق داد و ستد نیازهای خود را هم برآورده نمایند.

به مفهوم بسیار وسیع کلمه، بازاریاب می کوشد در برابر نوعی پیشنهاد یا عرضه، به یک واکنش دست یابد. واکنش چیزی بیش از خرید یا مبادله کالاها و خدمات است. برای مثال یک داوطلب سیاسی خواستار واکنشی است که آن را رای می نامند. کلیسا خواستار عضویت است و گروهی که فعالیتهای اجتماعی می نماید خواستار پذیرش عقاید خود توسط دیگران هستند. بازاریابی شامل اقدامات انجام یافته (کنش ها) برای دریافت واکنش مطلوب مخاطبان هدف نسبت به محصول، خدمت، عقیده و سایر چیزها است.

بازاریابی معاملاتی بخش کوچکی از اندیشه ای گسترده تر به نام “بازاریابی ارتباطی” یا “Relationship Marketing” است. برای بازاریابان ایجاد رابطه ای بلندمدت بسیار فراتر از انجام دادن معامله های کوتاه مدت است که با مشتریان، توزیع کنندگان، واسطه ها و عرضه کنندگان صورت می گیرد. آنها باید از طریق دادن تعهد و ارائه محصولات و خدمات با کیفیت بالا و قیمت مناسب، از نظر اجتماعی و اقتصادی، رابطه ای محکم به وجود آورند.

بازاریابی با سرعت فزاینده ای تغییر جهت می دهد و به جای اینکه درصدد برآید در ازای هر معامله به بیشترین سود برسد، می کوشد در سایه ایجاد رابطه با مصرف کننده و سایر گروهها، منافع متقابل طرفین را به بالاترین حد ممکن برساند. در واقع، در نهایت یک “شبکه بازاریابی” از شرکت و همه گروه های ذینفع تشکیل می شود. گروه های ذینفع عبارتند از: مشتریان، کارکنان، عرضه کنندگان مواد اولیه، توزیع کنندگان، خرده فروشی ها، سازمان‌های تبلیغاتی، و سایر سازمانهایی که شرکت با آنها رابطه متقابل و تجاری سود آور ایجاد کرده است.

در این دیدگاه رقابت بین شرکتها نیست بلکه رقابت بین شبکه های بازاریابی است. اصل موجود در چنین عملیاتی پیچیده نیست: “برای رسیدن به سود، با گروه های ذینفع، یک شبکه خوب از روابط به وجود آورید.”

فرستادن به :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *